Van jongs af aan heb ik zeer gevoelige zintuigen gehad. Ik nam veel waar en werd diep geraakt door wat er om mij heen gebeurde. In het begin had ik daar weinig grip op, wat regelmatig leidde tot overprikkeling, innerlijke onrust, verwarring en periodes waarin ik mezelf kon verliezen. Tegelijkertijd voelde ik altijd een sterke aantrekkingskracht tot de natuur en het water. Buiten zijn en zwemmen brachten iets in mij tot rust wat ik moeilijk in woorden kon vangen.

Na meerdere periodes van burn-out werd tijdens een stilteretraite iets wezenlijks in mij geraakt. Toen de buitenwereld stilviel en ik volledig tot rust kwam, terwijl alles in mijn lijf stroomde, ervoer ik diep van binnen dat niets op zichzelf staat. Ikzelf, de natuur, het water, de aarde en de kosmos bleken voor mij geen losse onderdelen, maar uitdrukkingen van één levend geheel. Het was geen idee of gedachte, maar een ervaring die mij tot in mijn kern raakte.

Vanaf dat moment wilde ik begrijpen wat ik had ervaren en ontdekken hoe ik vanuit die verbondenheid kon leven. Ik ging biologie studeren en werkte vervolgens als ecoloog, waarmee ik de levende wereld vanuit een wetenschappelijk perspectief en vanuit het perspectief van sociale systemen steeds beter leerde kennen. Daarnaast verdiepte ik mij in Raja Yoga, meditatie, deep ecology en levend systeemdenken. Zo ontstond voor mij een bijzondere ontmoeting tussen wetenschap, innerlijke ontwikkeling en mijn fysieke, energetische en emotionele ervaring van de natuur.

Op deze reis zijn meerdere bijzondere leraren op mijn pad gekomen, die ieder op hun eigen manier deuren voor mij hebben geopend. Daar ben ik hen diep dankbaar voor. Ook de natuur zelf is voor mij een voortdurende bron van inzicht. Haar ritmes, onderlinge relaties, stilte en voortdurende beweging herinneren mij eraan dat het leven niet bedoeld is om volledig te controleren. De natuur laat mij steeds opnieuw zien hoe verandering en beweging juist onderdeel zijn van het leven, en hoe je tegelijkertijd trouw kunt blijven aan je essentie.

Langzaam veranderde daardoor ook mijn relatie met mijn eigen gevoeligheid. Wat ik vroeger, en soms nog met vlagen, als een last ervoer, begin ik steeds meer te herkennen als een kwaliteit. Door bewust te bewegen, te contempleren en veel tijd in de natuur door te brengen, leerde ik mijn aandacht te focussen en mijn gedachten tot rust te brengen. Hierdoor kan ik beter onderscheiden wat werkelijk van mij is en wat ik oppik uit mijn omgeving. 

Tegelijkertijd werd voor mij steeds duidelijker hoe gemakkelijk we in onze huidige cultuur het contact kunnen verliezen met onze natuurlijke aard, onze natuurlijke ritmes en het besef dat we onderdeel zijn van een groter levend systeem. Het gemis daarvan voelde ik niet alleen als iets buiten mij, maar ook als een leegte vanbinnen. Het bracht mij bij de vraag hoe ik deze verbinding in mezelf kan herstellen en hoe ik opnieuw kan leren leven vanuit wat natuurlijk en wezenlijk is.

Yoga, meditatie en mijn verdere studie zijn daarin belangrijke wegen geworden. Ze helpen mij om steeds verfijnder te luisteren naar wat er in mij leeft, mijn eigen levenskracht te herkennen en te voelen wat deze ondersteunt of juist blokkeert. De natuur helpt mij daarbij om mijn blik te verruimen en mezelf opnieuw te ervaren als onderdeel van een groter levend geheel.

Wat ik inmiddels wel weet, is dat gevoeligheid geen zwakte hoeft te zijn en dat verbondenheid geen abstract begrip hoeft te blijven. Het kan iets zijn wat je iedere dag opnieuw oefent en ervaart: in hoe je luistert, beweegt, ademt, leeft en je verhoudt tot de wereld om je heen.

Deze zoektocht is nog altijd gaande. Ik geloof niet dat er één antwoord of eindpunt is. Juist het blijven voelen, onderzoeken en ervaren brengt mij steeds dichter bij een manier van leven die meer in harmonie is met mezelf, de natuur en het grotere geheel waarvan we allemaal deel zijn.

Met beide voeten op de aarde, open armen en een grote glimlach wil ik vanuit die ervaring anderen uitnodigen om hun eigen weg naar binnen te ontdekken — en van daaruit opnieuw te ervaren wat het betekent om verbonden te leven.